Από μηχανή, θεός!

Γράφει ο “Παρακαταθικός”

«Η μηχανή εκφράζει την έφεση για κυριαρχία του ανθρώπου απάνω στη φύση»

Ο μαχητικός καθηγητής κ. Κωνσταντίνος Βαθιώτης αντλεί με ξεχωριστή μαεστρία και μας παρουσιάζει σπάνια βιβλία, αποκαλυπτικά για όσα βιώνουμε στην εποχή μας.

Τα άρθρα του, με τη δική του ερμηνευτική δεινότητα, η οποία εδράζεται στους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας, τους γίγαντες της Ελληνορθόδοξης γραμματείας από τη μία, και στη λιπαρή νομική του σκέψη, αποτελούν σημείο αναφοράς για όσους αντιστέκονται.

Σε ένα τέτοιο άρθρο καταπιάστηκε με ένα επίκαιρο δοκίμιο του Βασιλείου Ν. Τατάκη, γραμμένο το 1975, για τον κίνδυνο υποδούλωσης του ανθρώπου στην μηχανή [1].

Ο αείμνηστος καθηγητής φιλοσοφίας διατυπώνει μια πολύ σημαντική σκέψη που μας βοηθάει να καταλάβουμε γιατί ο σημερινός άνθρωπος κινδυνεύει να γίνει, κατά μείζονα λόγο, δούλος της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Εμείς θα σταθούμε στην ενότητα: Να θυμηθούμε τους Βυζαντινούς προγόνους μας.

«Ο Τατάκης κλείνει το σημαντικό δοκίμιό του, καλώντας μας να θυμηθούμε τους Βυζαντινούς προγόνους μας, προκειμένου να συνειδητοποιήσουμε πόσο υποδουλωμένοι είμαστε στην ύλη:

«Εκείνοι συζητούσαν για το ομοούσιο της Αγίας Τριάδος, για τη σωτηρία της ψυχής, εμείς σπαταλούμε τη ζωή μας κυνηγώντας υλικά αγαθά. […]

Το πρόβλημα της σωτηρίας της ψυχής παραμένει ακέραιο. Ή νομίζομε πως σώσαμε την ψυχή μας, επειδή την αγνοήσαμε;»».

Αυτή η διατύπωση από μόνη της αποτελεί πυρηνική βόμβα στα θεμέλια των σύγχρονων διαχριστιανικών και διαθρησκειακών διαλόγων.

Προφητικά τα όσα διατυπώνει ο συγγραφέας στο δοκίμιό του συνολικά για την κυριαρχία του ανθρώπου πάνω στη φύση.

Προκλητικά αληθή όμως τα όσα διαγιγνώσκει για τη νόσο των αγαπούληδων ιεραρχών της οικουμενικής κίνησης – οικουμενισμού, τους εραστές των «διαλόγων της αγάπης», χωρίς τη σκληρή αλήθεια: «Όταν διαλεγόμαστε ως Ορθόδοξοι Επίσκοποι με αιρετικούς – σχισματικούς και αλλόθρησκους, παραμερίζοντας όσα μας χωρίζουν (δογματικές διαφορές και ζητήματα πίστεως), αδιαφορούμε για τη σωτηρία της ψυχής των διαλεγομένων και των πιστών τους».

Το πρόβλημα της σωτηρίας της ψυχής παραμένει ακέραιο.

Είναι ανάγκη οι Ορθόδοξοι ιεράρχες να ανακρούσουν πρύμναν. Οδηγούν την Κιβωτό της Εκκλησίας στα βράχια της παναίρεσης του Οικουμενισμού – οικουμενικής κίνησης, με τραγικό αποτέλεσμα την απώλεια ψυχών.

Ο πιστός λαός δεν είναι ανεύθυνος. Βλέπει την εκτροπή και σιωπά.

Πολλώ δε μάλλον ο Ορθόδοξος κλήρος δεν είναι ανεύθυνος, που βλέπει την εκτροπή και σιωπά σε θέματα πίστεως και η σιωπή είναι το τρίτο είδος της αθεΐας, κατά τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά.

«Το πρόβλημα της σωτηρίας της ψυχής παραμένει ακέραιο. Ή νομίζομε πως σώσαμε την ψυχή μας επειδή την αγνοήσαμε;»

[1] Βασιλείου Ν. Τατάκη, Σκέψη και ελευθερία και άλλα μελετήματα, εκδ. «Αστήρ», Αθήναι 1975, «Ο άνθρωπος και η μηχανή» σελ. 143 επ.

Η
Χώρα αντιμετωπίζει λογοκρισία στα κοινωνικά δίκτυα.

Πηγή:
https://katanixi.gr/apo-michanis-theos/