-Γέροντα, σε πόσο καιρό θα συμβούν αυτά τα γεγονότα;

Στάρετς Ιωάννης Κρεστιάνκιν Δεν μπορείτε να καλύψετε
τον Ήλιο με την παλάμη του χεριού σας!

Η εποχή τώρα είναι δύσκολη από όλες τις απόψεις και
χωρίς τον Θεό δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε ούτε τις υλικές ούτε τις πνευματικές
δυστυχίες.

***

Αγαπητέ π. Α!

Για το τέλος του κόσμου δεν πρόκειται να μιλήσω
καλύτερα από το Μητροπολίτη Βενιαμίν (Φεντσεντκώφ). Το μόνο δικό μου που θα
σημειώσω είναι ότι πολλοί ανησυχούν γι’ αυτό το θέμα, αλλά λίγοι απ’ αυτούς που
μιλούν και το σκέφτονται με αγωνία, άρχισαν να ζούν σε αντιστοιχία με τις
σκέψεις τους, λίγοι κουνάνε το δαχτυλάκι τους, ώστε να φροντίσουν για τη
σωτηρία της ψυχής τους. Όμως αυτές οι σκέψεις μόνο προς αυτό προσκαλούν και
υποχρεώνουν, (ήδη είναι εγγύς, προ των θυρών) .

Αν αύριο πρέπει να παρουσιαστώ στο κριτήριο του Θεού
κι αν αύριο πρέπει να δώσω απάντηση στην ερώτηση πώς έζησα, με τι έζησα, αν
έζησα κατά το πνεύμα του Θεού, τότε τι νόημα έχουν οι έγνοιες για συσσώρευση
και για οικοδομήματα;

Να όμως, που τώρα κατά βάση μόνο αυτά σκέφτονται οι
άνθρωποι, ενώ, κατά το πνεύμα του Θεού, ζουν ως μονάδες – ακόμα και μέσα στην
εκκλησία, ακόμα και εκείνοι που διακονούν στο ιερό βήμα ή και οι μοναχοί.

Κοιτάξτε μέσα σας: άραγε ο φόβος του Θεού καθοδηγεί
τις σκέψεις, τις πράξεις μας; Άραγε είναι η αγάπη προς το Θεό βάση της ύπαρξής
μας;

Να, αγαπητέ, αυτή η σφραγίδα που μας βάζει καθημερινά
ο τρόπος της ζωής μας, που βάζουμε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας, στην ψυχή,
την καρδιά και το νου, αυτή είναι που κάνει το χρόνο έλευσης του Αντιχρίστου να
πλησιάζει ή να απομακρύνεται. Η δική του σφραγίδα μαρτυρεί μόνο εκείνη που
έχουμε ήδη βάλει εμείς στον εαυτό μας. Χωρίς εμάς, ούτε να σωθούμε, ούτε να
χαθούμε γίνεται.

Η τηλεόραση και το βίντεο έχουν πια διεισδύσει ακόμα
και στους τοίχους των μοναστηριών! Ποιος θα σβήσει αυτή τη σφραγίδα, αν τη βάλαμε
εμείς στον εαυτό μας εκούσια, με επιθυμία και αγάπη; Δεν είναι λοιπόν ο
Αντίχριστος που θα μας καταστρέψει. Ήδη πριν την έλευση του, θα καθορίσουμε τον
πνευματικό μας προσανατολισμό και θα κάνουμε επιλογή. Η σφραγίδα του
Αντιχρίστου θα είναι η τελευταία τελεία στη δική μας επιλογή.

Να πηγαίνετε με την ευχή του Θεού στα μοναστήρια και
στους γέροντες, αν αυτό είναι προς ωφέλεια της ψυχής που αναζητά σωτηρία. Όμως,
είναι άραγε προς ωφέλεια; Είναι για τη σωτηρία η σκέψη κατά την παρακολούθηση
του καλειδοσκοπίου της ζωής; Αυτό το ζήτημα λύστε το μόνοι σας για τον εαυτό
σας. Είναι άραγε προς ωφέλεια;…..

Μη χάνεις το Κύριο και μην ξεχνάς τις υποσχέσεις που
έδωσες στον Θεό.

Δέν είναι ο Αντίχριστος που θα μας καταστρέψει

Επιστολές του Γέροντα Ιωάννη της μονής των Σπηλαίων
(Πσκώφ), Παλεύοντας για την ορθόδοξη πίστη σελ.59-61

***

Τη σφραγίδα θα μπορέσουν να τη βάλουν μόνο σε αυτόν,
που αμετανόητα ζούσε μέσα στην αμαρτία και που έχει αποκοπεί με τη ζωή του από
τον Κύριο. Πριν τη σφραγίδα του αντιχρίστου θα έχει σφραγιστεί ο νους με την
αμαρτία

***

Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ Ο σκοπός που θέτουμε στη
ζωή μας εμποτίζει όλες τις πράξεις μας.

Αν η εν Χριστώ σωτηρία είναι ο μοναδικός σκοπός της
ζωής μας, ό,τι κάνουμε γίνεται πράξη προσευχής, πράξη λειτουργική.

***

Η συμμαχία με το κακό φέρνει το κακό. Άγιος Νικόλαος
Βελιμίροβιτς

Είναι πολύ συσκοτισμένη η συνείδηση πολλών κυβερνητών
στη Δύση! Δίχως κανένα ηθικό και πνευματικό κριτήριο είναι έτοιμοι μπροστά στον
κίνδυνο, ανά πάσα στιγμή να συμφωνήσουν με το διάβολο μόνο και μόνο για να
νικήσουν. Δεν κοιτούν ούτε το πνεύμα ούτε την ηθική ενός λαού πριν συμμαχήσουν
μαζί του, αλλά απλά και μόνο την αποκαλούμενη υλική του δύναμη, δηλαδή το
μέγεθος του στρατού, τις ξιφολόγχες, τα πολεμικά υλικά, την πολεμική παραγωγή
και τα χρήματα. Εντελώς τυφλοί έναντι του αποφασιστικού ρόλου του Δημιουργού,
οι άνθρωποι μετέτρεψαν έτσι απλά τον πόλεμο σε ένα αιματηρό τυχερό παιχνίδι με
αποδόσεις.

Ο Βοναπάρτης ήταν έτοιμος να ασπασθεί το Ισλάμ
προκειμένου να φθάσει στη νίκη! Η Αυστρία στις αρχές του 19ου αιώνα βοηθούσε
στην απελευθέρωση των Χριστιανών των Βαλκανίων από τους Τούρκους και στα τέλη
του ίδιου αιώνα συμφιλιώθηκε με τους Τούρκους ενάντια των ιδίων χριστιανών που
πριν στήριζε. Τελικά συμμάχησε με τους Τούρκους στον Α ‘ Παγκόσμιο Πόλεμο και
μαζί τους ηττήθηκε. Πρέπει να θυμόμαστε πως οι σύμμαχοι επαινούσαν τους
Τούρκους, για να τους κερδίσουν στο πλευρό τους κατόπιν τους κατηγόρησαν και
τους καταδίκασαν. Και ενώ κατά τη διάρκεια του πολέμου τους κατηγορούσαν,
αμέσως στο τέλος του πολέμου κάποιοι από αυτούς έγιναν φίλοι της Τουρκίας
συνωμοτώντας ο ένας εναντίον του άλλου και κρυφά βοηθούσαν τους Τούρκους
εναντίον των Ελλήνων μέχρι να οδηγηθούν στο φοβερό μακελειό της Ανατολίας, το
οποίο είχε ως αποτέλεσμα την εκδίωξη των Ελλήνων από την χώρα. Μα δεν είναι
αρκετό να θυμηθούμε τη γενοκτονία των Αρμενίων- αυτή την πέτρα του σκανδάλου
τόσο για τις ορδές των μουσουλμάνων όσο και για τις συνειδήσεις των Χριστιανών
– για να αξιολογήσουμε πόσο βαθειά συσκοτισμένη είναι η συνείδηση των Δυτικών
κυβερνητών υπό το πρίσμα της αληθείας και της ηθικής; Ποιός για παράδειγμα από
αυτούς σκέφτηκε ότι η συνθηκολόγηση με το κακό επιφέρει το κακό; Πράγματι σ
αυτούς δικαίως μπορεί να αποδοθεί ο προφητικός λόγος που επαληθεύθηκε μέσω της
ιστορίας της ανθρωπότητας: είναι τυφλά τα μάτια τους και πέτρα η καρδιά τους
έτσι που δε βλέπουν με τα μάτια ούτε με την καρδιά καταλαβαίνουν- “τετύφλωκεν αὐτῶν
τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ πεπώρωκεν αὐτῶν τὴν καρδίαν, ἵνα μὴ ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ
νοήσωσι τῇ καρδίᾳ “ (Ιωαν. Ιβ’ ,40).

…Είναι σαφής η διδασκαλία:

α. Ο ασεβής και αχρείος σύμμαχος στον πόλεμο επιφέρει
ζημία τόσο για τον ίδιο όσο και για τους καλούς του συμμάχους.

β. Με τους λαούς στον πόλεμο συμβαίνει ότι και με τα
άτομα στην ειρήνη, δηλαδή η συνεργασία με το κακό επιφέρει κακό σ’ όλους τους
συνεργάτες.

γ. Ο δίκαιος Θεός είναι πάντοτε ο πιο αξιόπιστος
σύμμαχος για εκείνους που προστρέχουν σ’ Αυτόν και προσεύχονται σ’ Αυτόν.

δ. Καμία υλική υπεροπλία την οποία οι ασεβείς και
άπληστοι υπολογίζουν δε βοηθά σε τίποτα.»

Από το βιβλίο «Πόλεμος και Βίβλος», του Αγίου
Νικολάου Βελιμίροβιτς, σελ 106, εκδόσεις Παρρησία

***

Ομιλία για την καθυστέρηση της Φοβερής Ημέρας, χάρις
στο έλεος του Θεού Αγίου Νικολάου Βελιμιροβιτς

 «οὐ βραδύνει ὁ
Κύριος τῆς ἐπαγγελίας, ὥς τινες βραδυτῆτα ἡγοῦνται, ἀλλὰ μακροθυμεῖ εἰς ἡμᾶς, μὴ
βουλόμενός τινας ἀπολέσθαι, ἀλλὰ πάντας εἰς μετάνοιαν χωρῆσαι.» (Β΄ Πέτρου
3:9).

Αδελφοί, το έλεος του Θεού καθυστερεί «την ημέρα
εκείνη που καίει σαν καμίνι, σύμφωνα με τα λόγια του Προφήτη Μαλαχία» (Μαλαχίας
4:1). Ας καταισχυνθούν λοιπόν οι εμπαικτες, που χλευάζουν την υπόσχεση του
Θεού, λέγοντας: «ποῦ ἐστιν ἡ ἐπαγγελία τῆς παρουσίας αὐτοῦ; (Πού είναι η
υπόσχεση του ερχομού Του;». (2 Πέτρου 3:4). Ο Θεός δεν λησμονεί την υπόσχεσή
Του, αλλά οι ίδιοι οι αμαρτωλοί την έχουν ξεχάσει. Ο Θεός, κατά το μέγα έλεός
Του, περιμένει τους αμαρτωλούς να συνέλθουν, να μετανοήσουν και να
προετοιμαστούν για εκείνη την ημέρα, η οποία δεν θα επαναληφθεί.

Ιδού, εκείνη η ημέρα δεν μοιάζει με τις πολλές άλλες
ημέρες που χαρίζονται στους ανθρώπους, χάριν της μετάνοιας και για να
προετοιμαστούν για τη συνάντηση τους με τον Θεό. Αυτή η μέρα είναι η μοναδική
και διαφέρει από όλες τις άλλες μέρες, γιατί έρχεται όχι για την μετάνοια, αλλά
μάλλον για κρίση. Ακριβώς όπως η Φοβερή Κρίση είναι μοναδική και ανεπανάληπτη,
έτσι και εκείνη η ημέρα είναι μοναδική και ανεπανάληπτη.

Ο Θεός δεν επιθυμεί να χαθεί κανένας άνθρωπος. Δεν
δημιούργησε τον άνθρωπο για τον θάνατο αλλά για τη σωτηρία. Υπάρχει κηπουρός
που σπέρνει λαχανικά και επιθυμεί να ξεραθούν και να καταστραφούν τα λαχανικά
του; Ο Θεός είναι πιο σοφός και πιο συμπονετικός από όλους τους ανθρώπους. Ο
Θεός έχει μόνο μία επιθυμία, δηλαδή, όλοι οι άνθρωποι να μετανοήσουν και να
απομακρυνθούν από το κακό.

Πώς χαίρεται ο γεωργός όταν ένα μαραμένο κλήμα του
ζωντανεύει και πάλι πρασινίζει και βγάζει καρπούς! Πόσο μάλλον μεγαλύτερη είναι
η χαρά του Θεού και των αγγέλων Του, όταν οι ψυχές των ανθρώπων, μαραμένες από
την αμαρτία, επιστρέφουν προς Αυτόν, ανακαινίζονται με τα δάκρυα της μετανοίας
και καρποφορούν τον καρπό της μετανοίας.

Ω Κύριε, μόνε Ελεήμων και Εραστά της Ανθρωπότητας,
βοήθησε τους αμαρτωλούς να αισθανθούν το έλεός Σου και τους οικτιρμούς Σου, να
το αισθανθούν και να μετανοήσουν αποστρεφόμενοι τις πονηρές οδούς τους!

Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τους
αιώνας των αιώνων. Αμήν.

(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ο Πρόλογος της Οχρίδος,
Ιούλιος)

***

Άγιος Παΐσιος o Αγιορείτης

– Γέροντα, σε πόσο καιρό θα συμβούν αυτά τα γεγονότα;

– Εξ αιτίας σου και εξ αιτίας μου καθυστερούν, για να
αποκτήσουμε καλή πνευματική κατάσταση. Μας κάνει υπομονή ο Θεός, γιατί, αν
συμβούν τώρα, εγώ και εσύ θα πάμε χαμένοι.

Δεν αναφέρεται πουθενά στην διδασκαλία του Χριστού
συγκεκριμένος χρόνος. Λέει όμως η Γραφή ότι τα σημεία των καιρών θα
προειδοποιήσουν για την έλευσή τους.

Να είμαστε πάντα έτοιμοι και θα τα δούμε, όταν θα
πλησιάση ο καιρός. Τότε θα είμαστε πιο σίγουροι. «Ο χρόνος αποκαλύψει και η
πείρα τοις νήφουσι», λέει ο Άγιος Ανδρέας Καισαρείας.

Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Γέροντος Παϊσίου Λόγοι Β´ – Πνευματικὴ
Ἀφύπνιση»,

***

Μαρτυρία Αγιορείτη μοναχού

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ζούμε σε έσχατους καιρούς.
Και μια από τις ισχυρότερες αποδείξεις είναι το ότι όλοι, πιστοί και άπιστοι,
διαισθάνονται καθαρά ότι κάτι μαγειρεύεται εν αγνοία τους και κάτι πολύ σοβαρό
πρόκειται να συμβεί. Είναι βέβαιοι ότι τελεσιουργείται ένα γεγονός καθοριστικό
για την ιστορία του κόσμου, με πλήρη μυστικότητα. Λίγο ή πολύ, έτσι νιώθουμε
όλοι μας.

Σαν αρχοντάρης στο Άγιο Όρος, περί τις αρχές της
δεκαετίας του ’80, δεχόμουν πολλές τέτοιου είδους ερωτήσεις από τους επισκέπτες
και για να ξέρω τι να λέω, πήγα να συζητήσω με τον Γέροντα Παΐσιο. Όσο ήταν κι
άλλοι μπροστά, τους βεβαίωνε ότι τα περί Αντιχρίστου είναι μακρινό γεγονός και
ας κοιτάξουν να στρώσουν τη ζωή τους, και προπάντων να βρουν ηρεμία και ειρήνη
μέσα τους, δια της εξομολογήσεως και της θείας μεταλήψεως.

Όταν, όμως, βρεθήκαμε οι δυό μας, με κοίταξε σοβαρά
και μου είπε:

“Τώρα που είμαστε μεταξύ μας, θα τα πούμε αλλιώς. ……

–Γέροντα, τον ρώτησα, είπατε πριν στους ανθρώπους ότι
αυτά είναι μακρινά γεγονότα. Πόσο μακρινά είναι; Ας πούμε, εμείς θα τα ζήσουμε;

Ο Γέροντας έγινε πολύ σοβαρός και μου απάντησε:

–Εγώ, όχι. Εσύ, ναί.

–Ο λογισμός όμως μου λέει κάτι: Ότι κάθε φαινόμενο
που προηγείται της παρουσίας του Αντιχρίστου ως προετοιμασία, χρειάζεται και
τον δικό του χρόνο για να ωριμάσει και να επιβληθεί φυσιολογικά, ως χρόνο
προετοιμασίας θα χρειαζόμασταν πολλές δεκαετίες. Δεν είν᾽ έτσι;

–Όχι, έκανε αυτός κουνώντας αρνητικά το κεφάλι του.
Όσο πλησιάζουμε προς τα κεί, τα πράγματα θα γίνονται όλο και πιο γρήγορα, έως
ότου καταλήξουν να εξελίσσονται μ’ αστραπιαία ταχύτητα. Η τηλεόραση δεν θα
προλαβαίνει ν’ ανακοινώνει στους ανθρώπους τα καινούργια γεγονότα. Κι όλο αυτό
τότε θα θεωρείται σαν θρίαμβος του κακού και του Αντιχρίστου, ενώ στην
πραγματικότητα ο Χριστός θα επιτρέψει αυτήν την εξέλιξη προνοούμενος τα δικά
Του παιδιά και συντέμνοντας τον χρόνο ταλαιπωρίας τους.

 Χαμογέλασε.

–Πόσο χρόνο θα πάρουν; τον ρώτησα. Εγώ όμως θα τα
προλάβω, ε; ζήτησα να το διευκρινίσω.

–Ναί, έκανε ο Γέροντας κουνώντας καταφατικά το κεφάλι
του. Εσύ θα τα προλάβεις και θα τα ζήσεις.

Ο γερο-Παΐσιος μου έκανε μια πάρα πολύ χρήσιμη
διευκρίνηση:

–Όταν έρθει ο Αντίχριστος, δεν θα προσπαθήσει να
εξαπατήσει τους ανθρώπους για να περάσει κρυφά το 666. Ο Αντίχριστος θα ᾽ναι το
όχημα του Σατανά κι ο Σατανάς δεν γνωρίζει τίποτε από την έννοια της ελευθερίας
ή των προσωπικών δικαιωμάτων. Όταν λάβει την εξουσία από τον Χριστό, θα
επιβληθεί σαν τύραννος: ο πιο απαίσιος απ᾽ όσους γνώρισε η ανθρωπότητα. Θ᾽
απαιτεί να τον αναγνωρίσεις σαν θεό και να τον προσκυνήσεις. Και δεν θα τον
νοιάζει αν εσύ αυτό το θέλεις και αν συμφωνείς. Τα πάντα τότε θα γεμίσουν
καταπίεση και τρόμο, διότι ο διάβολος θα ζητάει προσωπικά κι ενσυνείδητα την
άρνηση του Χριστού και την αποδοχή την δική του. Δεν θα του αρκεί ουδετερότητα
και δεν θα υπάρχουν υπεκφυγές. Η τον δέχεσαι κι υφίστασαι την εγκατάλειψη της
χάριτος ή τον αρνείσαι και περιθωριοποιείσαι μ᾽ όλες τις συνέπειες που γράφει
στην Αποκάλυψη: Ότι αυτοί δεν θα μπορούν να πουλήσουν η ν᾽ αγοράσουν τίποτα,
διότι δεν θα ᾽χουν το σήμα του Αντιχρίστου.

–Και τι θα γίνει μ᾽ αυτούς; ρώτησα τον Γέροντα. Θα
πεθάνουν απ’ την πείνα;

–Ε, όχι ευλογημένε κι έτσι… Θα ᾽χουν οι άνθρωποι το
ψωμάκι τους, τ᾽ αλεύρι τους, τις ελίτσες, τα φρούτα … Αλλοίμονο όμως σ᾽ αυτούς
που είναι μαθημένοι σε πλούσια τράπεζα. Αυτούς δεν θα τους αρκούν το ψωμάκι κι
οι ελίτσες και θα ᾽ναι βαρύ το δίλημμα.

Επειδή οι καλομαθημένοι και καλoβoλεμέvoι
χριστιανοί έχουν εφεύρει την «ιδεολογία του κρυπτοχριστιανού», νομίζω, έγινε
σαφές ότι τέτοιο ενδεχόμενο δεν υπάρχει. Εδώ θα εφαρμοστεί αυτό που είπε ο
Χριστός στο Ευαγγέλιο: «ή με ομολογείς έμπροσθεν των αρχόντων και σε αποδέχομαι
στην Βασιλεία μου ή με αρνείσαι κι εγώ σε απορρίπτω».

Από το βιβλίο «Γέρων Παΐσιος – ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ»
-Μαρτυρίες Μοναχῶν καὶ Προσκυνητῶν (Κάρτα Πολίτου, Σφράγισμα, Χάραγμα, Ἀντίχριστος),
Ἀλεξανδρούπολη 2011

Πρέπει ο άνθρωπος να έχει Θεϊκή καθαρότητα σήμερα,
γιά να μη ξεγελασθεί από τα σημεία των καιρών.

***

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Είπε ο Κύριος: «Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν,
απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθήτω μοι» (Μάρκ. η’
34). Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, πρέπει ν’ απαρνηθεί τον παλιό και αμαρτωλό
εαυτό του, να πάρει πάνω του το σταυρό των θλίψεων και των δοκιμασιών και τότε
ας με ακολουθήσει.

Ο Κύριος δεν οδηγεί τους ανθρώπους στο σταυρό πριν
απ’ Αυτόν. Τους καλεί να τον ακολουθήσουν, αφού Εκείνος πρώτος κουβάλησε τον
σταυρό.

Τί σημαίνει ν’ αναλάβουμε το σταυρό μας; Σημαίνει την
από μέρους μας ελεύθερη αποδοχή κάθε μέσου θεραπείας που μας προσφέρει η
πρόνοια του Θεού, έστω κι αν είναι πικρό. Σου έτυχαν μεγάλες καταστροφές; Κάνε
υπακοή στο θέλημα του Θεού, όπως έκανε κι ο Νώε. Χρειάζεται να κάνεις θυσία;
Παραδώσου στα χέρια του Θεού με την ίδια πίστη που είχε ο Αβραάμ όταν πορευόταν
για να θυσιάσει το γιο του. Καταστράφηκε η περιουσία σου; Πέθαναν ξαφνικά τα
παιδιά σου; Να τα υπομένεις όλα με καρτερία, με την καρδιά σου προσκολλημένη
στο Θεό, όπως έκανε ο Ιώβ. Σ’ εγκαταλείπουν οι φίλοι σου και βρίσκεσαι ξαφνικά
περικυκλωμένος από εχθρούς; Να τα υπομείνεις όλα χωρίς γογγυσμό, όπως έκαναν κι
οι απόστολοι, με πίστη στο Θεό πως η βοήθειά Του είναι άμεση. Καταδικάστηκες να
πεθάνεις για το Χριστό; Δόξασε το Θεό που αξιώθηκες τέτοια τιμή, όπως χιλιάδες
χριστιανοί μάρτυρες.

«Ακολουθήτω
μοι», λέει. Γιατί ο Κύριος κάνει την κλήση αυτή σ’ εκείνους που αναλαμβάνουν το
σταυρό τους; Πρώτα για να μην πέσουν και τσακιστούν κάτω από το βάρος του. Η
ανθρώπινη ράτσα είναι τόσο οδυνηρά αδύναμη, που κι ο ελαφρύτερος σταυρός
φαίνεται βαρύς στο δυνατότερο άνθρωπο, αν τον φέρει χωρίς τη βοήθεια του
ουρανού… Μόνο αν ακολουθούμε πίσω Του θα μπορούμε να κουβαλάμε το σταυρό μας.
Σ’ Εκείνον θα βρούμε δύναμη, θάρρος και παρηγοριά. Θα γίνει σ’ εμάς φως στο
σκοτεινό δρόμο μας, υγεία στην αρρώστια, σύντροφος στη μοναξιά, χαρά στους πειρασμούς
και πλούτος στην ένδεια. Το ανεξάντλητο φως του Χριστού μας χρειάζεται για να
σβήσει τον πόνο μας και να κρατήσει ζωντανή την ελπίδα μας στο χάραμα της
μέρας.

Εκείνος όμως που αναλαμβάνει το σταυρό του κι
ακολουθεί το Χριστό, ελευθερώνεται από την έπαρση και την αλαζονεία, από τη
φιλαυτία κι από κάθε επιθυμία για εγκόσμια δόξα και κέρδος.

 «Ος γαρ αν
θέλη την ψυχήν αυτού σώσαι, απολέσει αυτήν• ος δ’ άν απολέση την εαυτού ψυχήν
ένεκεν εμού και του ευαγγελίου, ούτος σώσει αυτήν» (Μάρκ. η’ 35). Όποιος θέλει
να σώσει την επίγεια ζωή του, αυτός θα χάσει την αιώνια και μακαρία ζωή. Όποιος
όμως αψηφήσει και θυσιάσει τη ζωή του αυτή για μένα και το ευαγγέλιο, αυτός θα
σώσει τη μέλλουσα ζωή και μακαριότητά του… Αυτά είναι σκληρά λόγια, αδυσώπητα.
Αυτή είναι μια φωτιά που γυρεύει να κατακάψει τον παλιό άνθρωπο ως τις ρίζες
του, ν’ αφανίσει τις ίδιες τις ρίζες. Ο Χριστός δεν ήρθε απλά για ν’
αναμορφώσει τον κόσμο, αλλά να τον ανακατασκευάσει, να φέρει καινούργια ζωή. Να
ρίξει το παλιό σίδερο στη φωτιά και να το σφυρηλατήσει από την αρχή. Δεν είναι
αναμορφωτής, αλλά ο Δημιουργός. Δεν είναι επιδιορθωτής, αλλά υφαντής.

Ευλογημένοι είναι εκείνοι που σ’ αυτή τη ζωή αγάπησαν
το Χριστό κι έμαθαν να επικαλούνται το όνομά Του μέρα και νύχτα, μαζί με την
ανάσα και το χτύπο της καρδιάς τους. Πάνω από την άβυσσο θα γνωρίζουν ποιον
πρέπει να καλέσουν για βοήθεια. Θα ξέρουν ποιο όνομα να επικαλεστούν. Θα ξέρουν
από ποιο άκρο ιματίου να πιαστούν. Εκείνοι θα βρίσκονται πραγματικά εκτός
κινδύνου, θα καλύπτονται κάτω από τις φτερούγες του αγαπημένου τους Κυρίου.
(Λόγος εις την Γʼ Κυριακή των Νηστειών (της Σταυροπροσκυνήσεως), Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Η Χώρα αντιμετωπίζει
λογοκρισία στα κοινωνικά δίκτυα.

Πηγή:

https://iconandlight.wordpress.com/2022/07/28/%ce%ba%cf%8d%cf%81%ce%b9%ce%b5-%ce%bc%cf%8c%ce%bd%ce%b5-%ce%b5%ce%bb%ce%b5%ce%ae%ce%bc%cf%89%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%cf%81%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%ac-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%bd%ce%b8%cf%81/

https://iconandlight.wordpress.com/2024/03/13/%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af%cf%84%ce%b5-%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%8d%cf%88%ce%b5%cf%84%ce%b5-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ae%ce%bb%ce%b9%ce%bf-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7/

https://iconandlight.wordpress.com/2023/03/19/%ce%b5%cf%85%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b7%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf%ce%b9-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%ce%ba%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%83-%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%ae/